بگرده انسان مضرّ است و بعضى به جاى مالش به آرامى و تندى منّت مىزنند و نفع كمتر است و فشردن بهتر از آن است و بهتر از آن مالش و بايد مالش به كف دست باشد و انگشتان نه با عقب كف دست كه مُولِم است و ماليدن با ساعد دست كار الواط است و روا نيست و كسى كه تازه از بيمارى فارغ شده است مالش قوى براى آن مضرّ است و به اعتدال و مايل به ملايمت انْسَب است و همچنين اشخاص لاغر كم‌گوشت را بشدّة نبايست ماليد كه الَم مىرساند و صاحبان گوشت زياد را قوىتر بايد ماليد امّا بسيار و قوى باعث لاغرى و آب كردن گوشت تن و تحليل رفتن گوشت مىشود و چنان كه روا نيست كه دلّاك امرد انسان را بمالد كه دين او تباه مىشود روا نيست كه دلاك ملتحى مشترى غير ملتحى را بمالد و زياد در خدمت او مبالغه كند كه دين دلّاك تباه مىشود و بعد ازين درين امر زياده خواهم نوشت با مؤمنان از آن اجتناب كنند و همين قدر اينجا كافيست باب پنجم در خضاب كردن [ خضاب سر ] بدانكه فضل خضاب كردن بسيار است چنان كه از حضرة رسول ص ع مروى است كه فرمودند نفقه يك درهم در خضاب افضل است از نفقه يك درهم